Diwan Syams› Ghazal 1666› Bait 2 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۶۶۶
- پس تو خود این گو که از تیغ جفا عاشقی را قصد و بیسر می کنم
G1666:2
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 گفتهای من یار دیگر می کنم·بر تو دل چون سنگ مرمر می کنم
- 2 پس تو خود این گو که از تیغ جفا·عاشقی را قصد و بیسر می کنم
- 3 گوهری را زیر مرمر می کشم·مرمری را لعل و گوهر می کنم
- 4 صد هزاران مؤمن توحید را·بسته آن زلف کافر می کنم
- 5 عاشقان را در کشاکش همچو ماه·گاه فربه گاه لاغر می کنم
- 6 کلههای عشق را از خنب جان·کیل باده همچو ساغر می کنم
- 7 باغ دل سرسبز و تر باشد ولیک·از فراقش خشک و بیبر می کنم
- 8 گلبنان را جمله گردن می زنم·قصد شاخ تازه و تر می کنم
- 9 چونک بیمن باغ حال خود بدید·جور هشتم داد و داور می کنم
- 10 از بهار وصل بر بیمار دی·مغفرت را روح پرور می کنم
- 11 بار دیگر از بر سیمین خود·دست بیسیمان پر از زر می کنم
- 12 بندگان خویش را بر هر دو کون·خسرو و خاقان و سنجر می کنم
- 13 شمس تبریزی همیگوید به روح·من ز عین روح سرور می کنم
ganjoor: sh1666 · public domain