Diwan Syams› Ghazal 1725› Bait 4 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۷۲۵
- نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی مرو به خشک که دریای با صَفات منم
G1725:4
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم·در این سراب فنا چشمهٔ حیات منم
- 2 وگر به خشم روی صدهزار سال ز من·به عاقبت به من آیی که منتهات منم
- 3 نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی·که نقشبند سراپردهٔ رضات منم
- 4 نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی·مرو به خشک که دریای با صَفات منم
- 5 نگفتمت که چو مرغان به سوی دام مرو·بیا که قدرت پرواز و پرّ و پات منم
- 6 نگفتمت که تو را ره زنند و سرد کنند·که آتش و تبش و گرمی هوات منم
- 7 نگفتمت که صفتهای زشت در تو نهند·که گم کنی که سرِ چشمه صفات منم
- 8 نگفتمت که مگو کار بنده از چه جهت·نظام گیرد؟ خلّاق بیجهات منم
- 9 اگر چراغ دلی، دان که راه خانه کجاست·وگر خداصفتی، دان که کدخدات منم
ganjoor: sh1725 · public domain