Diwan Syams› Ghazal 179› Bait 2 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۷۹
- یوسفی از چاه و زندان چاره نیست سوی زهر قهر چون شکر بیا
G179:2
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 گر تو عودی سوی این مجمر بیا·ور برانندت ز بام از در بیا
- 2 یوسفی از چاه و زندان چاره نیست·سوی زهر قهر چون شکر بیا
- 3 گفتنت الله اکبر رسمی است·گر تو را آن اکبری اکبر بیا
- 4 چون می احمر سگان هم میخورند·گر تو شیری چون می احمر بیا
- 5 زر چه جویی مس خود را زر بساز·گر نباشد زر تو سیمین بر بیا
- 6 اغنیا خشک و فقیران چشم تر·عاشقا بیشکل خشک و تر بیا
- 7 گر صفتهای ملک را محرمی·چون ملک بیماده و بینر بیا
- 8 ور صفات دل گرفتی در سفر·همچو دل بیپا بیا بیسر بیا
- 9 چون لب لعلش صلایی میدهد·گر نهای چون خاره و مرمر بیا
- 10 چون ز شمس الدین جهان پرنور شد·سوی تبریز آ دلا بر سر بیا
ganjoor: sh179 · public domain