Diwan Syams› Ghazal 190› Bait 7 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۱۹۰
- چون بسته گشت راهی، شد حاصلِ من آهی شد کوه همچو کاهی، از عشق، کهربا را
G190:7
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 با آن که میرسانی، آن بادهٔ بقا را·بیتو نمیگوارد، این جام باده ما را
- 2 مطرب! قدح رها کن، زین گونه نالهها کن·جانا! یکی بها کن، آن جنس بیبها را
- 3 آن عشق سلسلت را، وان آفت دلت را·آن چاه بابلت را، وان کان سحرها را
- 4 باز آر بار دیگر، تا کار ما شود زر·از سر بگیر از سر، آن عادت وفا را
- 5 دیو شقا سرشته، از لطف تو فرشته·طغرای تو نبشته، مر مُلکَتِ صفا را
- 6 در نورت ای گزیده! ای بر فلک رسیده!·من دم به دم بدیده، انوار مصطفا را
- 7 چون بسته گشت راهی، شد حاصلِ من آهی·شد کوه همچو کاهی، از عشق، کهربا را
- 8 از شمسدینِ چون مه، تبریز هست آگه·بشنو دعا و گهگه، آمین کن این دعا را
ganjoor: sh190 · public domain