Diwan Syams› Ghazal 201› Bait 10 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۲۰۱
- گر در عسل نشینی تلخت کنند زود ور با وفا تو جفت شوی گردد آن جفا
G201:10
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 شب رفت و هم تمام نشد ماجرای ما·ناچار گفتنیست تمامی ماجرا
- 2 والله ز دور آدم تا روز رستخیز·کوته نگشت و هم نشود این درازنا
- 3 اما چنین نماید کاینک تمام شد·چون ترک گوید «اشپو» مرد رونده را
- 4 اشپوی ترک چیست که نزدیک منزلی·تا گرمی و جلادت و قوت دهد تو را
- 5 چون راه رفتنیست توقف هلاکتست·چونت قنق کند که بیا خرگه اندرآ
- 6 صاحبمروتیست که جانش دریغ نیست·لیکن گرت بگیرد ماندی در ابتلا
- 7 بر ترک ظن بد مبر و متهم مکن·مستیز همچو هندو بشتاب همرها
- 8 کان جا در آتش است سه نعل از برای تو·وان جا به گوش تست دل خویش و اقربا
- 9 نگذارد اشتیاق کریمان که آب خوش·اندر گلوی تو رود ای یار باوفا
- 10 گر در عسل نشینی تلخت کنند زود·ور با وفا تو جفت شوی گردد آن جفا
- 11 خاموش باش و راه رو و این یقین بدان·سرگشته دارد آب غریبی چو آسیا
ganjoor: sh201 · public domain