Diwan Syams Ghazal 2706 Bait 2 ← sebelumnya · berikutnya →

Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۲۷۰۶

  1. بیا ای خواجه بنگر یار ما را چو از اصحاب و از یاران مایی

G2706:2

Bahasamu

Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:

Syarah atas bait ini

Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:

Ghazal lengkap ↗

  1. 1 چه دلشادم به دلدار خدایی·خدایا تو نگهدار از جدایی
  2. 2 بیا ای خواجه بنگر یار ما را·چو از اصحاب و از یاران مایی
  3. 3 بدان شرطی که با ما کژ نبازی·وگر بازی تو با ما برنیایی
  4. 4 دغایانی که با جسم چو پیلند·سوار اسب فرهنگ و کیانی
  5. 5 پیاده گشته و رخ زرد ماندند·ز فرزین بند شاهان بقایی
  6. 6 چه بودی گر بدانستی مهی را·شکسته اختری در بی‌وفایی
  7. 7 وگر مه را نداند ماه ماه است·چگونه مه نه ارضی نی سمایی
  8. 8 که ارضی و سمایی را غروب است·فتد بی‌اختیارش اختفایی
  9. 9 ظهور و اختفای ماه جانی·به دست او است در قدرت نمایی
  10. 10 بسوز ای تن که جان را چون سپندی·به دفع چشم بد چون کیمیایی
  11. 11 که چشم بد به جز بر جسم ناید·به معنی کی رسد چشم هوایی
  12. 12 کناری گیرمش در جامه تن·که جان را زو است هر دم جان فزایی
  13. 13 خیالت هر دمی این جاست با ما·الا ای شمس تبریزی کجایی

ganjoor: sh2706 · public domain