Diwan Syams› Ghazal 509› Bait 6 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۵۰۹
- باد صبا باز وزان شد به باغ بر گل و گلزار وزیدن گرفت
G509:6
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 مرغ دلم باز پریدن گرفت·طوطی جان قند چریدن گرفت
- 2 اشتر دیوانه سرمست من·سلسله عقل دریدن گرفت
- 3 جرعه آن باده بیزینهار·بر سر و بر دیده دویدن گرفت
- 4 شیر نظر با سگ اصحاب کهف·خون مرا باز خوریدن گرفت
- 5 باز در این جوی روان گشت آب·بر لب جو سبزه دمیدن گرفت
- 6 باد صبا باز وزان شد به باغ·بر گل و گلزار وزیدن گرفت
- 7 عشق فروشید به عیبی مرا·سوخت دلش بازخریدن گرفت
- 8 راند مرا رحمتش آمد بخواند·جانب ما خوش نگریدن گرفت
- 9 دشمن من دید که با دوستم·او ز حسد دست گزیدن گرفت
- 10 دل برهید از دغل روزگار·در بغل عشق خزیدن گرفت
- 11 ابروی غماز اشارت کنان·جانب آن چشم خمیدن گرفت
- 12 عشق چو دل را به سوی خویش خواند·دل ز همه خلق رمیدن گرفت
- 13 خلق عصااند عصا را فکند·قبضه هر کور که دیدن گرفت
- 14 خلق چو شیرند رها کرد شیر·طفل که او لوت کشیدن گرفت
- 15 روح چو بازیست که پران شود·کز سوی شه طبل شنیدن گرفت
- 16 بس کن زیرا که حجاب سخن·پرده به گرد تو تنیدن گرفت
ganjoor: sh509 · public domain