Diwan Syams Ghazal 618 Bait 4 ← sebelumnya · berikutnya →

Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۶۱۸

  1. بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی تا تابش خورشیدش از عرش فراز آید

G618:4

Bahasamu

Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:

Syarah atas bait ini

Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:

Ghazal lengkap ↗

  1. 1 چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟·چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
  2. 2 چون افتد شیر نر از حمله حیز و غر·وز زخمهٔ کون خر کی بانگ نماز آید؟
  3. 3 پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچک·پا برکش ای کوچک! تا پهن و دراز آید
  4. 4 بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی·تا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
  5. 5 چنگا تو سری بر کن در حلقه  سر اندر کن·تو خویش تهی‌تر کن تا چنگ به ساز آید

ganjoor: sh618 · public domain