Diwan Syams› Ghazal 618› Bait 4 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۶۱۸
- بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی تا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
G618:4
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟·چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
- 2 چون افتد شیر نر از حمله حیز و غر·وز زخمهٔ کون خر کی بانگ نماز آید؟
- 3 پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچک·پا برکش ای کوچک! تا پهن و دراز آید
- 4 بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی·تا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
- 5 چنگا تو سری بر کن در حلقه سر اندر کن·تو خویش تهیتر کن تا چنگ به ساز آید
ganjoor: sh618 · public domain