Diwan Syams Ghazal 635 Bait 5 ← sebelumnya · berikutnya →

Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۶۳۵

  1. صد سر ببرد در دم از محرم و نامحرم نی غم خورد از ماتم نی دست بیالاید

G635:5

Bahasamu

Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:

Syarah atas bait ini

Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:

Ghazal lengkap ↗

  1. 1 مستان می ما را هم ساقی ما باید·با آن همه شیرینی گر ترش کند شاید
  2. 2 با آن همه حسن آن مه گر ناز کند گه گه·والله که کلاه از شه بستاند و برباید
  3. 3 پر ده قدحی میرم آخر نه چو کمپیرم·تا شینم و می‌میرم کاین چرخ چه می‌زاید
  4. 4 فرمای تو ساقی را آن شادی باقی را·تا باد نپیماید تا باده بپیماید
  5. 5 صد سر ببرد در دم از محرم و نامحرم·نی غم خورد از ماتم نی دست بیالاید
  6. 6 چون شمع بسوزاند پروانه مسکین را·چون جعد براندازد چون چهره بیاراید
  7. 7 پروانه چو بی‌جان شد جانیش دهد نسیه·وان جان چو آتش را زان رطل بفرماید
  8. 8 رطلی ز می باقی کز غایت راواقی·هر نقش که اندیشی در دل به تو بنماید
  9. 9 ای عشق خداوندی شمس الحق تبریزی·چندانک بیفزایی این باده بیفزاید

ganjoor: sh635 · public domain