Diwan Syams› Ghazal 737› Bait 7 ← sebelumnya · berikutnya →
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۷۳۷
- بال و پر وهم عاشق زآتش دل چون بسوخت همچو خورشید و قمر بیبال و پر پرنده شد
G737:7
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شد·گریههای جمله عالم در وصالش خنده شد
- 2 یاد آن کس کن که چون خوبی او رویی نمود·حسنهای جمله عالم حُسن او را بنده شد
- 3 جمله آب زندگانی زیر تختش میرود·هر کی خورد از آب جویش تا ابد پاینده شد
- 4 یک شبی خورشید پایهٔ تخت او را بوسه داد·لاجرم بر چرخ گردون تا ابد تابنده شد
- 5 زندگیِ عاشقانش جمله در افکندگیست·خاک طامع بهر این در زیر پا افکنده شد
- 6 آهوان را بوی مشک از طرهاش بر ناف زد·تا مشام شیر صید مرجها غرنده شد
- 7 بال و پر وهم عاشق زآتش دل چون بسوخت·همچو خورشید و قمر بیبال و پر پرنده شد
- 8 ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافت·برگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد
ganjoor: sh737 · public domain