Diwan Syams› Ghazal 911› Bait 9 ← sebelumnya
Diwan Syams · غزل شمارهٔ ۹۱۱
- دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشا که هایهوی تو در جوّ لامکان باشد
G911:9
Bahasamu
Belum ada terjemahan dalam bahasa Anda — terjemahan dibuat untuk seluruh ghazal sekaligus:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Syarah atas bait ini
Belum ditulis — syarah atas bait ini dalam konteks ghazalnya:
Ghazal lengkap ↗
- 1 به روز مرگ چو تابوت من روان باشد·گمان مبر که مرا درد این جهان باشد
- 2 برای من مگری و مگو «دریغ دریغ»·به دوغ دیو درافتی دریغ آن باشد
- 3 جنازهام چو ببینی مگو «فراق فراق»·مرا وصال و ملاقات آن زمان باشد
- 4 مرا به گور سپاری مگو «وداع وداع»·که گور پردهٔ جمعیت جنان باشد
- 5 فُروشدن چو بدیدی برآمدن بنگر·غروب شمس و قمر را چرا زیان باشد؟!
- 6 تو را غروب نماید ولی شروق بود·لحد چو حبس نماید خلاص جان باشد
- 7 کدام دانه فرورفت در زمین که نَرُست؟!·چرا به دانهٔ انسانت این گمان باشد؟!
- 8 کدام دلو فرورفت و پر برون نامد·ز چاه یوسف جان را چرا فغان باشد؟!
- 9 دهان چو بستی از این سوی آن طرف بگشا·که هایهوی تو در جوّ لامکان باشد
ganjoor: sh911 · public domain