بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

Perumpamaan Tubuh Manusia sebagai Rumah Tamu dan Berbagai Pikiran sebagai Tamu yang Berbeda. Orang Arif Menerima Pikiran Sedih dan Gembira Seperti Orang yang Ramah Tamah, Seperti Khalil (Abraham) yang Pintunya Selalu Terbuka untuk Tamu, Baik Kafir Maupun Mukmin, Jujur Maupun Pengkhianat, dan Bersikap Ramah kepada Semua Tamu.