بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Seseorang bertanya kepada seorang ulama arif: “Jika seseorang menangis dalam salat dengan suara dan merintih serta meratap, apakah salatnya batal?” Ia menjawab: “Nama itu adalah air mata, tergantung apa yang dilihat oleh orang yang menangis itu. Jika ia melihat kerinduan kepada Allah dan menangis, atau penyesalan atas dosa, salatnya tidak akan rusak, bahkan akan menjadi sempurna, karena tiada salat tanpa kehadiran hati. Tetapi jika ia melihat penyakit tubuh atau perpisahan dengan anak, salatnya akan rusak, karena inti salat adalah meninggalkan tubuh dan meninggalkan anak, seperti Ibrahim yang mengorbankan anaknya demi kesempurnaan salat, dan menyerahkan tubuhnya kepada api Namrud. Dan perintah datang kepada Nabi Muhammad saw. dengan sifat-sifat ini: “Maka ikutilah agama Ibrahim. Sesungguhnya pada Ibrahim ada teladan yang baik bagimu.”