M1:597 — گفت حجت‌های خود کوته کنید / پند را در جان و در دل ره کنید

این بیت بخشی از پاسخ وزیر مسیحی‌ستیزنما به مسیحیانی است که بیرون از محل خلوت و اعتکاف او جمع شده‌اند و با اصرار و دلیل و برهان از او می‌خواهند که خلوت خود را بشکند و بیرون بیاید.

وزیر با قاطعیت به آنها می‌گوید که به جای بحث و جدل‌های بیرونی (حجت‌ها)، به پیام و پند اصلی او توجه کنند. پیام او همین عمل خلوت‌گزینی است؛ یعنی دعوت به سکوت، درون‌نگری و توجه به احوال باطنی. او از آنها می‌خواهد که این نصیحت را نه فقط با گوش، که با تمام جان و دلشان بپذیرند و به آن عمل کنند. در واقع، او استدلال‌های آنها را بی‌فایده می‌داند و راه حقیقی را در تسلیم شدن به پند معنوی و راه دادن آن به اعماق وجود معرفی می‌کند.