Leggi Libro 2 L'invidia della corte verso il servo speciale Distico 1123

M2:1123 — ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیم / ورنه ما آن کور را بینا کنیم

ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیمورنه ما آن کور را بینا کنیم
✦ Renderizza questo beyt in Italiano

M2:1123

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — dalle sue lezioni registrate sul Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 35 — [00:24:17] تفسیر «لا احب الآفلین» و نقش شمس در مثنوی

و بعد می‌گوید که:

اینجا هم از عشق شمس‌الدین سخنی بر زبان مولانا می‌رود و قصه خاتمه پیدا می‌کند. تا پایان دفتر ششم دیگه شمس‌الدین نامش البته بر زبان مولانا نمی‌آید و او تحمل می‌کند این رنج فراق رو. ولی همچنان که می‌دانید، وقتی مولانا مثنوی رو می‌سرود، غزل‌های دیوان شمس رو هم می‌سرود. این دو تا در دو زمان مختلف صورت نگرفته، همزمان بوده. در کوچه و بازار و مسجد و مدرسه غزل می‌سرود و می‌رقصید و سماع می‌کرد و یاران می‌نوشتند. اونجا هرچی دلش می‌خواست شمس تبریزی می‌گفت. که:

به زبانِ تو — La tua lingua · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.