Leggi› Libro 3› L'uomo supplica contro il giudizio di Davide (su di lui la pace)› Distico 2409
M3:2409 — رفتنم سوی نماز و آن خلا / بهر تعلیمست ره مر خلق را
M3:2409
Significato · به زبانِ تو — La tua lingua · AI
کسی که به مقام فنا و غرقگی در حق رسیده، عبادات ظاهری و کارهای روزمرهاش را نه برای نیاز شخصی، بلکه برای آموزش و راهنمایی دیگران انجام میدهد.
در این بخش از داستان، حضرت داوود در حال شرح مقام معنوی والای خود است. او توضیح میدهد که به مرحلهای از وصل رسیده که غرق در نور الهی است و دیگر دوگانگی میان خود و حق نمیبیند. در چنین حالتی، عبادات ظاهری مانند نماز خواندن یا حتی نیازهای طبیعی بشری مانند رفتن به «خلا» (دستشویی)، برای او معنای متفاوتی پیدا میکند.
این بیت میگوید که انجام این اعمال از سوی او، دیگر برای رفع نیاز شخصی یا کسب ثواب نیست، بلکه یک حرکت آموزشی برای مردم عادی است. پیامبران و اولیای الهی، با اینکه در باطن به وصال رسیدهاند، در ظاهر به شریعت و آداب زندگی بشری کاملاً پایبند میمانند تا الگویی برای دیگران باشند. آنها راه را به مردم نشان میدهند و با عمل خود، اهمیت رعایت ظواهر دین و آداب اجتماعی را تعلیم میدهند. این کار، نوعی «مکر الهی» یا تدبیر حکیمانه است تا جامعه از مسیر درست خارج نشود و همگان بتوانند قدم در راه بگذارند.
- خلا
- مکان خالی، کنایه از بیتالخلاء یا دستشویی.
- بهر
- برایِ، به خاطرِ.
- تعلیم
- آموزش دادن، یاد دادن.
- مر ... را
- حرف اضافه و نشانه مفعولی که در فارسی قدیم رایج بوده و امروزه به صورت «به ...» یا فقط «را» به کار میرود. در اینجا یعنی: «راه را به خلق».
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.