Leggi Libro 6 L'ingresso di Mustafa (su di lui la pace) per visitare Hilal nel fienile di quell'emiro e l'onore che Mustafa rese a Hilal (che Dio sia soddisfatto di lui). Distico 1173

M6:1173 — بود آخر مظلم و زشت و پلید / وین همه برخاست چون الفت رسید

بود آخر مظلم و زشت و پلیدوین همه برخاست چون الفت رسید
✦ Renderizza questo beyt in Italiano

M6:1173

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — dalle sue lezioni registrate sul Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آن آغل، تاریک و زشت و پلید بود؛ اما همهٔ اینها با فرارسیدن الفت و دوستی از میان رفت. معنا: این بیت نشان می‌دهد که چگونه حضور محبت و الفت می‌تواند زشتی‌ها و پلیدی‌های محیط را محو کند و زیبایی و پاکی به ارمغان آورد.

شرح

این بیت در داستان ملاقات پیامبر اکرم (ص) با هلال، آن صحابی شریف که در آغل اسبان زندگی می‌کرد، مطرح می‌شود. مولانا با قدرتِ مثال نشان می‌دهد که چگونه صرفِ حضور پیامبر، که خود نمادی از مهر و الفت الهی و تجلی «بوی پیغمبر» است، فضای آلوده و تاریک آغل را متحول می‌کند. این پدیده، فراسوی تغییرات فیزیکی، تحولی درونی و ادراکی است.

آنچه در نظر اول «مظلم و زشت و پلید» می‌نمود، با رسیدنِ «الفت» رخت برمی‌بندد. این الفت، همان بوی محبت و معنویتی است که از حضور پیامبر ساطع می‌شود و فضا را اشباع می‌کند. درست همانطور که یعقوب (ع) بوی پیراهن یوسف (ع) را از دور می‌شنود و جانش شفا می‌یابد، در اینجا نیز بوی حضور پیامبر، پلیدی‌ها را محو و فضا را مطهر می‌سازد؛ گویا که زشتی‌ها، زشتی خود را از دست می‌دهند و پلیدی‌ها، دیگر پلید نمی‌نمایند.

من معتقدم که این بیت، یکی از ظریف‌ترین تصویرسازی‌های مولانا از قدرت عشق و اتصال روحی است. بحث بر سر تمیز شدن فیزیکی آغل نیست؛ بلکه ادراک ما از آن دگرگون گشت. این نکته‌ای است که مولانا در جای دیگر نیز بر آن تأکید می‌کند که جهان آیینه‌ای از درون ماست: اگر درون ما کژ باشد، جهان را کژ می‌بینیم و اگر کژی از میان برود، جهان در کمال خود جلوه‌گر می‌شود. الفت، این کژیِ دید را برطرف می‌کند.

در واقع، مولانا اینجا یک اصل کلی‌تر را بیان می‌کند: هرجا که عشق و دوستی حضور یابد، حقایقِ زشت و پلید جهان مادی در چشم انسان، رنگ می‌بازند و جای خود را به جمال و صفا می‌دهند. این تجربه، خاص اولیا و انبیا نیست، بلکه هر انسانی که دل به الفت و محبت بسپارد، می‌تواند چنین تحولی را در پیرامون خود مشاهده کند و محیط خود را بهشتی سازد.

نکات کلیدی

  • حضور عشق و الفت، پلیدی‌ها و زشتی‌های محیط را محو می‌کند.
  • دید ما به جهان، تابع احوال درونی ماست؛ الفت، کژیِ دید را پاک می‌کند.
  • معنویتِ انسان‌های بزرگ، دارای «بو» و «رایحه‌ای» است که فضا را تطهیر می‌کند.
  • «الفت» عامل اصلی تحول و زیباسازی درونی و بیرونی است؛ قدرت عشق، ادراک زشتی را دگرگون می‌کند.

Sources: d6-s24 · 00:33:58 d6-s24 · 00:36:01 d6-s24 · 00:37:09

به زبانِ تو — La tua lingua · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.