Leggi› Libro 6› La storia dei ladri notturni in cui il Sultano Mahmud si trovò in mezzo a loro di notte, dicendo: 'Sono uno di voi', e venne a conoscenza delle loro condizioni, ecc.› Distico 2865

M6:2865 — آلت شاهد زبان و چشم تیز / که ز شب‌خیزش ندارد سر گریز

آلت شاهد زبان و چشم تیزکه ز شب‌خیزش ندارد سر گریز
✦ Renderizza questo beyt in Italiano

M6:2865

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — dalle sue lezioni registrate sul Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: ابزار کار شاهد، زبانی رسا و چشمی تیزبین است، که هیچ رازی از بیداری‌ها و شب‌زنده‌داری‌اش راه فرار ندارد. معنا: این بیت بیان می‌کند که چگونه یک شاهد حقیقی، به ویژه پیامبران، با چشمانی تیزبین و زبانی راستگو، به عمق هر رازی دست می‌یابند و هیچ چیز از بیداری و هوشیاری ایشان پنهان نمی‌ماند؛ گویی که همه اسرار هستی در حضور اوست.

شرح

مولانا در این بیت، که در بسترِ داستانِ پادشاه و آن جوان شاهد آمده، به بیان ابزارهای کارِ یک شاهد حقیقی می‌پردازد. این شاهد، بی‌شک، پیامبر است، آن‌چنان که قرآن کریم می‌فرماید: «انا جعلناک شاهدا»؛ یعنی ای پیامبر، ما تو را شاهد قرار دادیم. آلتِ کار این شاهدِ الهی، دو چیز است: یکی «زبان» و دیگری «چشم تیز». این دو با هم، ابزار گواهی دادن بر حقیقت‌اند.

«چشم تیز» اشاره به بینایی نافذ و بصیرت بی‌مانند پیامبر دارد، چشمی که از هر غرض و حجابی پاک است. من بارها اشاره کرده‌ام که «حب الشیء یعمی و یصم»؛ یعنی دوست داشتن چیزی، انسان را کور و کر می‌کند و بزرگ‌ترین حجاب، تعلق آدمی به خویشتن است؛ خودخواهی و خودپسندی، پرده‌ای می‌شود بر دیده دل. اما شاهدِ بی‌غرض، چشمی دارد که «بی‌غرض سر دیده است»، یعنی اسرار و حقیقت را بی‌هیچ پرده‌ای می‌بیند. این مقامِ «بی‌غرضی»، محصول زهد و ترک تعلقات است، چنان که مولانا می‌گوید: «حق همی‌خواهد که تو زاهد شوی / تا غرض بگذاری و شاهد شوی».

عبارت «شب‌خیزش» در اینجا بسیار پرمعناست. این کلمه به شب‌بیداری و هوشیاری دائمی پیامبر اشاره دارد، آن‌چنان که هیچ رازی از این دیده‌بانی مستمرِ او پنهان نمی‌ماند و راه گریزی ندارد. او در دلِ تاریکیِ دنیا، که «شب دنیا که محجوب است شید»، ناظرِ حق است و امیدش از حق. پیامبر در این شب‌بیداری، مقامات و مراتبِ همه بندگان را در نظر دارد؛ او می‌داند هرکس کجاست و چه کرده است و چه خواهد شد. از همین روست که خداوند نام «شاهد» را بر او نهاده است؛ زیرا او به راستی شاهدِ همه چیز است. این چشمِ پیامبر، به قول مولانا، «چیزهایی رو دید که جبرئیل آن برنتافت»؛ اشارتی به اوج مقام معراجی او که جبرئیل نیز توانِ همراهی نداشت.

مولانا تأکید می‌کند که قاضی در محکمه، گوش به سخن شاهد دارد و نه مدعیانِ پُرغرض. این شاهد، که چشمانش از نور حق روشن شده، به منزله دو چشم قاضی است. این وحدت در مقام شاهد و قاضی، به یگانگیِ عملِ الهی بازمی‌گردد؛ آنجا که شافع و مشفع یکی می‌شوند و دستِ پیامبر، دستِ خداست. خداوند خود «عدل» است و شاهدِ او نیز، چشمِ «شاهدِ عدل» است که صفتی الهی یافته است. چنین شاهدی، می‌تواند در هر نزاع و اختلافی گواهی دهد، چرا که چیزی بر او پنهان نیست. او حتی عمیق‌ترین و پنهان‌ترین رازهای هستی را می‌بیند، و مولانا چه زیبا می‌گوید: «در زمین حق را و در چرخ سمی / نیست پنهان‌تر ز روح آدمی»؛ و این شاهد عزیز، «چون دید آن روح را»، «پس بر او پنهان نماند هیچ چیز».

پس این بیت، تصویری است از بیناییِ قدسی و بی‌نظیرِ پیامبر، که نه تنها به ظواهر، که به بطون و اسرار نیز راه دارد، و با زبان و چشم خود، گواه بر حقیقتِ هستی است.

نکات کلیدی

  • شاهد حقیقی، با چشمی تیزبین و زبانی راستگو، از هر غرضی تهی است و به عمق اسرار هستی، حتی روح آدمی، راه می‌یابد.
  • مقام «بی‌غرضی» شرط اساسی شهادت راستین است؛ تعلقات و خودخواهی، حجاب دیده‌ی دل‌اند.
  • «شب‌خیز» نماد هوشیاری دائمی و بیداری درونی پیامبر است که هیچ رازی از آن پنهان نمی‌ماند.
  • مولانا پیامبر را «شاهدِ عدل» الهی می‌داند؛ زیرا چشم او هر آنچه را خداوند می‌بیند، درک می‌کند و لذا هر چیز را به داوری او می‌سپارد.
  • برخلاف مدعیان که با غرض سخن می‌گویند، شاهدِ حقیقی فقط به حقیقت نظر دارد و سخنش اعتبار قاضی را دارد.

Sources: d6-s65 · 07:01:28 d6-s65 · 07:53:08 d6-s65 · 08:36:18

❋

به زبانِ تو — La tua lingua · AI

❋

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.