Divan di Shams› Ghazal 1359› Distico 1 successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۱۳۵۹
- ز خود شدم ز جمال پر از صفا ای دل بگفتمش که زهی خوبی خدا ای دل
G1359:1
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 ز خود شدم ز جمال پر از صفا ای دل·بگفتمش که زهی خوبی خدا ای دل
- 2 غلام تست هزار آفتاب و چشم و چراغ·ز پرتو تو ظلالست جانها ای دل
- 3 نهایتیست که خوبی از آن گذر نکند·گذشت حسن تو از حد و منتها ای دل
- 4 پری و دیو به پیش تو بستهاند کمر·ملک سجود کند و اختر و سما ای دل
- 5 کدام دل که بر او داغ بندگی تو نیست·کدام داغ غمی کش نهای دوا ای دل
- 6 به حکم تست همه گنجهای لم یزلی·چه گنجها که نداری تو در فنا ای دل
- 7 نظر ز سوختگان وامگیر کز نظرت·چه کوثرست و دوا دفع سوز را ای دل
- 8 بگفتم این مه ماند به شمس تبریزی·بگفت دل که کجایست تا کجا ای دل
ganjoor: sh1359 · public domain