Divan di Shams› Ghazal 1438› Distico 6 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۱۴۳۸
- ز شبهای من گریان بپرس از لشکر پریان که در ظلمت ز آمدشد پری را پای می سایم
G1438:6
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 ندارد پای عشق او دل بیدست و بیپایم·که روز و شب چو مجنونم سر زنجیر می خایم
- 2 میان خونم و ترسم که گر آید خیال او·به خون دل خیالش را ز بیخویشی بیالایم
- 3 خیالات همه عالم اگر چه آشنا داند·به خون غرقه شود والله اگر این راه بگشایم
- 4 منم افتاده در سیلی اگر مجنون آن لیلی·ز من گر یک نشان خواهد نشانیهاش بنمایم
- 5 همه گردد دل پاره همه شب همچو استاره·شده خواب من آواره ز سحر یار خودرایم
- 6 ز شبهای من گریان بپرس از لشکر پریان·که در ظلمت ز آمدشد پری را پای می سایم
- 7 اگر یک دم بیاسایم روان من نیاساید·من آن لحظه بیاسایم که یک لحظه نیاسایم
- 8 رها کن تا چو خورشیدی قبایی پوشم از آتش·در آن آتش چو خورشیدی جهانی را بیارایم
- 9 که آن خورشید بر گردون ز عشق او همیسوزد·و هر دم شکر می گوید که سوزش را همیشایم
- 10 رها کن تا که چون ماهی گدازان غمش باشم·که تا چون مه نکاهم من چو مه زان پس نیفزایم
ganjoor: sh1438 · public domain