Divan di Shams› Ghazal 1490› Distico 9 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۱۴۹۰
- شکر است که تریاق تو با ماست اگر چه زهری که همه خلق چشیدند چشیدیم
G1490:9
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم·از شاخ درخت تو چنین خام فتیدیم
- 2 در سایه سرو تو مها سیر نخفتیم·وز باغ تو از بیم نگهبان نچریدیم
- 3 بر تابه سودای تو گشتیم چو ماهی·تا سوخته گشتیم ولیکن نپزیدیم
- 4 گشتیم به ویرانه به سودای چو تو گنج·چون مار به آخر به تک خاک خزیدیم
- 5 چون سایه گذشتیم به هر پاکی و ناپاک·اکنون به تو محویم نه پاک و نه پلیدیم
- 6 ما را چو بجویید بر دوست بجویید·کز پوست فناییم و بر دوست پدیدیم
- 7 تا بر نمک و نان تو انگشت زدستیم·در فرقت و در شور بس انگشت گزیدیم
- 8 چون طبل رحیل آمد و آواز جرسها·ما رخت و قماشات بر افلاک کشیدیم
- 9 شکر است که تریاق تو با ماست اگر چه·زهری که همه خلق چشیدند چشیدیم
- 10 آن دم که بریده شد از این جوی جهان آب·چون ماهی بیآب بر این خاک طپیدیم
- 11 چون جوی شد این چشم ز بیآبی آن جوی·تا عاقبت امر به سرچشمه رسیدیم
- 12 چون صبر فرج آمد و بیصبر حرج بود·خاموش مکن ناله که ما صبر گزیدیم
ganjoor: sh1490 · public domain