Divan di Shams› Ghazal 1741› Distico 7 ← precedente
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۱۷۴۱
- به خاک پای خداوند شمس تبریزی که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
G1741:7
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 به کوی عشق تو من نامدم که بازروم·چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
- 2 به جز که کور نخواهد که من به هیچ سبب·به سوی ظلمت از آن شمع صد طراز روم
- 3 کدام عقل روا بیند این که من تشنه·به غیر حضرت آن بحر بینیاز روم
- 4 براق عشق گزیدم که تا به دور ابد·به سوی طره هندو به ترکتاز روم
- 5 شب چو باز و بط روز را بسوزد پر·چو در سحر به مناجات او به راز روم
- 6 چو چشمبند قضا راه چشم بسته کند·به بوی عنبریش چشمها فرازروم
- 7 به خاک پای خداوند شمس تبریزی·که چون شدم ز وی از دست سرفراز روم
ganjoor: sh1741 · public domain