Divan di Shams Ghazal 2382 Distico 2 ← precedente · successivo →

Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۲۳۸۲

  1. ای فرورفته چو قارون در زمین وی زمین را آسمان پنداشته

G2382:2

La tua lingua

Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:

Commento a questo distico

Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:

Il ghazal completo ↗

  1. 1 ای بخاری را تو جان پنداشته·حبه زر را تو کان پنداشته
  2. 2 ای فرورفته چو قارون در زمین·وی زمین را آسمان پنداشته
  3. 3 ای بدیده لعبتان دیو را·لعبتان را مردمان پنداشته
  4. 4 ای کرانه رفته عشق از ننگ تو·ای تو خود را در میان پنداشته
  5. 5 ای گرفته چشمت آب از دود کفر·دود را نور عیان پنداشته
  6. 6 ای ز شهوت در پلیدی همچو کرم·عاشقان را همچنان پنداشته
  7. 7 مستی شهوت نشان لعنت است·ای نشان را بی‌نشان پنداشته
  8. 8 ای تو گندیده میان حرف و صوت·وی خدا را بی‌زبان پنداشته
  9. 9 ماهتابش می‌زند بر کوریت·ای تو مه را هم نهان پنداشته
  10. 10 هر چه گفتم خویشتن را گفته‌ام·ای تو هجو دیگران پنداشته

ganjoor: sh2382 · public domain