Divan di Shams› Ghazal 2942› Distico 2 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۲۹۴۲
- ما خود فنای عشقش ما خاک پای عشقش عشقیم توی بر تو عشقیم کل دگر نی
G2942:2
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی·و اندر سماع ما را از نای و دف خبر نی
- 2 ما خود فنای عشقش ما خاک پای عشقش·عشقیم توی بر تو عشقیم کل دگر نی
- 3 خود را چو درنوردیم ما جمله عشق گردیم·سرمه چو سوده گردد جز مایه نظر نی
- 4 هر جسم کو عرض شد جان و دل غرض شد·بگداز کز مرضها ز افسردگی بتر نی
- 5 از حرص آن گدازش وز عشق آن نوازش·باری جگر درونم خون شد مرا جگر نی
- 6 صدپاره شد دل من و آواره شد دل من·امروز اگر بجویی در من ز دل اثر نی
- 7 در قرص مه نگه کن هر روز میگدازد·تا در محاق گویی کاندر فلک قمر نی
- 8 لاغرتری آن مه از قرب شمس باشد·در بعد زفت باشد لیکن چنان هنر نی
- 9 شاها ز بهر جانها زهره فرست مطرب·کفو سماع جانها این نای و دف تر نی
- 10 نی نی که زهره چه بود چون شمس عاجز آمد·درخورد این حراره در هیچ چنگ و خور نی
ganjoor: sh2942 · public domain