Divan di Shams› Ghazal 2996› Distico 4 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۲۹۹۶
- ور آفتاب جانها خانه نشین بدی دربند فتح باب و خروج و دخولمی
G2996:4
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 گر من ز دست بازی هر غم پژولمی·زیرک نبودمی و خردمند گولمی
- 2 گر آفتاب عشق نبودیم چون زحل·گه در صعود انده و گه در نزولمی
- 3 ور بوی مصر عشق قلاوز نیستی·چون اهل تیه حرص گرفتار غولمی
- 4 ور آفتاب جانها خانه نشین بدی·دربند فتح باب و خروج و دخولمی
- 5 ور گلستان جان نبدی ممتحن نواز·من چون صبا ز باغ وفا کی رسولمی
- 6 عشق ار سماع باره و دف خواه نیستی·من همچو نای و چنگ غزل کی شخولمی
- 7 ساقیم گر ندادی داروی فربهی·همچون لب زجاج و قدح در نحولمی
- 8 گر سایه چمن نبدی و فروغ او·من چون درخت بخت خسان بیاصولمی
- 9 بر خاک من امانت حق گر نتافتی·من چون مزاج خاک ظلوم و جهولمی
- 10 از گور سوی جنت اگر راه نیستی·در گور تن چرا خوش و باعرض و طولمی
- 11 ور راه نیستی به یمین از سوی شمال·کی چون چمن حریف جنوب و شمولمی
- 12 گر گلشن کرم نبدی کی شکفتمی·ور لطف و فضل حق نبدی من فضولمی
- 13 بس کن ز آفتاب شنو مطلع قصص·آن مطلع ار نبودی من در افولمی
ganjoor: sh2996 · public domain