Divan di Shams› Ghazal 3105› Distico 3 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۳۱۰۵
- فروگرفت مرا مست وار و میگفتم بجستمی من از او گر بهانهای هستی
G3105:3
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی·نهاده جام چو خورشید بر کف دستی
- 2 ز نوبهار رخش این جهان گلستانی·به پیش قامت زیباش آسمان پستی
- 3 فروگرفت مرا مست وار و میگفتم·بجستمی من از او گر بهانهای هستی
- 4 بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگر·تن تو حیله شدی سر به سر ز ما رستی
- 5 بریخت بر من از آن می که چرخ پست شدی·اگر ز جرعه آن می دمی بخوردستی
- 6 بتاب مفخر ایام شمس تبریزی·ایا فکنده در این بحر نور شستستی
ganjoor: sh3105 · public domain