Divan di Shams› Ghazal 416› Distico 7 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۴۱۶
- این سعادت ندهد دست همیشه اما دیدنِ آن مهِ جان ناگه و دزدیده خوش است
G416:7
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 مطرب و نوحهگرِ عاشق و شوریده خوش است·نبوَد بسته بوَد رسته و روییده خوش است
- 2 تَف و بویِ جگرِ سوخته و جوشش خون·گَردِ زیر و بمِ مطرب بَه چه پیچیده خوش است
- 3 ز ابرِ پُر آبِ دو چشمش ز تصاریفِ فراق·بر شکوفه رخِ پژمرده بباریده خوش است
- 4 بنگر جان و جهان ور نتوانی دیدن·این جهان در هوسش درهم و شوریده خوش است
- 5 پیش دلبر بنهادن سرِ سرمست سزا است·سرِ او را کفِ معشوق بمالیده خوش است
- 6 دیدنِ روی دلارام، عیان سلطانی است·هم خیالِ صنمِ نادره در دیده خوش است
- 7 این سعادت ندهد دست همیشه اما·دیدنِ آن مهِ جان ناگه و دزدیده خوش است
- 8 عشق اگر رخت تو را برد به غارت خوش باش·پیش آن یوسف زیبا کف ببریده خوش است
- 9 بس کن ار چه که اراجیف بشیرِ وصل است·وصل همچون شُکرِ ناگه بشنیده خوش است
ganjoor: sh416 · public domain