Divan di Shams› Ghazal 847› Distico 4 ← precedente · successivo →
Divan di Shams · غزل شمارهٔ ۸۴۷
- خاک از نثار جانها تابان شده چو کانها کو خاک را زبانها تا نکتهای جهاند
G847:4
La tua lingua
Nessuna traduzione ancora nella tua lingua — viene creata per l'intero ghazal:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commento a questo distico
Non ancora scritto — una lettura attenta di questo distico nel suo ghazal:
Il ghazal completo ↗
- 1 پیمانه ایست این جان پیمانه این چه داند·از پاک میپذیرد در خاک میرساند
- 2 در عشق بیقرارش بنمودنست کارش·از عرش میستاند بر فرش میفشاند
- 3 باری نبود آگه زین سو که میرساند·ای کاش آگهستی زان سو که میستاند
- 4 خاک از نثار جانها تابان شده چو کانها·کو خاک را زبانها تا نکتهای جهاند
- 5 تا دم زند ز بیشه زان بیشه همیشه·کان بیشه جان ما را پنهان چه میچراند
- 6 این جا پلنگ و آهو نعره زنان که یا هو·ای آه را پناه او ما را که میکشاند
- 7 شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد·شیری که خویش ما را از خویش میرهاند
- 8 آن شیر خویش بر ما جلوه کند چو آهو·ما را به این فریب او تا بیشه میدواند
- 9 چون فاتحه دهدمان گاهی فتوح و گه گه·گر فاتحه شویم او از ناز برنخواند
ganjoor: sh847 · public domain