Leggi› Libro 5› Sezione 13 ← precedente · successivo →
بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا میشود تا او هم یار میشود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی
Spiegazione che la luce, che è il nutrimento dell'anima, diventa il nutrimento del corpo dei santi, affinché anche il corpo diventi compagno dello spirito, come: "Il mio diavolo si è sottomesso per mano mia"
- M5:287 گرچه آن مطعوم جانست و نظرجسم را هم زان نصیبست ای پسر
- M5:288 گر نگشتی دیو جسم آن را اکولاسلم الشیطان نفرمودی رسول
- M5:289 دیو زان لوتی که مرده حی شودتا نیاشامد مسلمان کی شود
- M5:290 دیو بر دنیاست عاشق کور و کرعشق را عشقی دگر برد مگر
- M5:291 از نهانخانهٔ یقین چون میچشداندکاندک رخت عشق آنجا کشد
- M5:292 یا حریص االبطن عرج هکذاانما المنهاج تبدیل الغذا
- M5:293 یا مریض القلب عرج للعلاججملة التدبیر تبدیل المزاج
- M5:294 ایها المحبوس فی رهن الطعامسوف تنجو ان تحملت الفطام
- M5:295 ان فیالجوع طعام وافرافتقدها وارتج یا نافر
- M5:296 اغتذ بالنور کن مثل البصروافق الاملاک یا خیر البشر
- M5:297 چون ملک تسبیح حق را کن غذاتا رهی همچون ملایک از اذا
- M5:298 جبرئیل ار سوی جیفه کم تنداو به قوت کی ز کرکس کم زند
- M5:299 حبذا خوانی نهاده در جهانلیک از چشم خسیسان بس نهان ❋
- M5:300 گر جهان باغی پر از نعمت شودقسم موش و مار هم خاکی بود