بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Una storia che spiega il pentimento sincero: come il latte che esce dal seno non vi rientra più, così chi si pente sinceramente non ricorda mai quel peccato con desiderio, anzi la sua avversione aumenta ogni momento, e quell'avversione è la prova che ha trovato la dolcezza dell'accettazione, quella prima concupiscenza è diventata insapore, e questa l'ha sostituita. L'amore non si combatte se non con un altro amore; perché non cerchi un aiuto migliore di Lui? E chi ha il cuore che desidera ancora quel peccato, è un segno che non ha trovato la dolcezza dell'accettazione, e la dolcezza dell'accettazione non ha sostituito la dolcezza del peccato, "Lo faciliteremo per la via facile" non è avvenuto, e "Lo faciliteremo per la via difficile" rimane su di lui