Leggi Libro 5 Sezione 93 ← precedente · successivo →

بخش ۹۳ - حکایت در بیان آنک کسی توبه کند و پشیمان شود و باز آن پشیمانیها را فراموش کند و آزموده را باز آزماید در خسارت ابد افتد چون توبهٔ او را ثباتی و قوتی و حلاوتی و قبولی مدد نرسد چون درخت بی‌بیخ هر روز زردتر و خشک‌تر نعوذ بالله

Una storia che spiega che chi si pente e si rammarica, e poi dimentica quei rimorsi e mette di nuovo alla prova ciò che è già stato provato, cade in una perdita eterna, poiché il suo pentimento non è sostenuto da stabilità, forza, dolcezza e accettazione. È come un albero senza radici, ogni giorno più giallo e più secco. Che Dio ci protegga

  1. M5:2324 گازری بود و مر او را یک خریپشت ریش اشکم تهی و لاغری
  2. M5:2325 در میان سنگلاخ بی‌گیاهروز تا شب بی‌نوا و بی‌پناه
  3. M5:2326 بهر خوردن جز که آب آنجا نبودروز و شب بد خر در آن کور و کبود
  4. M5:2327 آن حوالی نیستان و بیشه بودشیر بود آنجا که صیدش پیشه بود
  5. M5:2328 شیر را با پیل نر جنگ اوفتادخسته شد آن شیر و ماند از اصطیاد
  6. M5:2329 مدتی وا ماند زان ضعف از شکاربی‌نوا ماندند دد از چاشت‌خوار
  7. M5:2330 زانک باقی‌خوار شیر ایشان بدندشیر چون رنجور شد تنگ آمدند
  8. M5:2331 شیر یک روباه را فرمود رومر خری را بهر من صیاد شو
  9. M5:2332 گر خری یابی به گرد مرغزاررو فسونش خوان فریبانش بیار
  10. M5:2333 چون بیابم قوتی از گوشت خرپس بگیرم بعد از آن صیدی دگر
  11. M5:2334 اندکی من می‌خورم باقی شمامن سبب باشم شما را در نوا
  12. M5:2335 یا خری یا گاو بهر من بجویزان فسونهایی که می‌دانی بگوی
  13. M5:2336 از فسون و از سخنهای خوششاز سرش بیرون کن و اینجا کشش