読む› 巻 6› このハディースの解釈について。預言者ムハンマド（彼にアッラーの祈りと平安あれ）は言った。「私が主である者の主はアリーである」。それで偽善者たちは非難した。「我々が彼に従順と奉仕を示しただけでは十分ではなかったのか。彼は汚れた子供の奉仕をも命じるのか」など› 対句 4548
M6:4548 — در جوال نفس خود چندین مرو / از خریداران خود غافل مشو
M6:4548
意味 · به زبانِ تو — あなたの言語 · AI
Stop being so preoccupied with your ego-self, and pay attention to the divine Beloved who is the true appraiser and 'buyer' of your soul.
Rumi uses a stark, commercial metaphor to make a spiritual point. The "sack of your own self" (jovāl-e nafs) is the suffocating confinement of the ego, a space of self-obsession where one's true value is hidden. To crawl inside it is to be consumed by personal desires, fears, and pride.
The beyt is a command to stop this inward, ego-centric journey. Instead, one must look outward to the "buyers" (kharīdārān). In the context of Sufi poetry, the ultimate 'Buyer' is God, the divine Beloved who alone knows the soul's real worth and seeks to 'purchase' it with grace and love. By becoming oblivious to this Buyer, the soul remains unsold, unvalued, and trapped within the cheap sackcloth of its own making. The path to spiritual honor (ʿizz) lies in offering oneself to the divine, not in hoarding the self away.
- جوال
- A large sack, often made of coarse material like burlap or jute; a gunnysack. Rumi uses it here to create a rustic, visceral image for the confining and worthless nature of the ego.
- نفس
- The self, ego, or psyche. In Sufi thought, it often refers to the lower, unrefined self (nafs-e ammāra) associated with base desires, pride, and spiritual heedlessness, which must be disciplined and purified.
- خریداران
- Literally, 'buyers' or 'purchasers'. In this mystical context, it refers to the divine Beloved (God) or spiritual guides who recognize and seek out the true worth of a sincere soul, contrasting with the self's own poor estimation.
- غافل
- Heedless, oblivious, negligent, unmindful. A key term in Islamic ethics and Sufism, denoting a state of spiritual forgetfulness, especially of God.
این‌قدر در خود و دنیای محدود نفْسانی‌ات غرق نشو و از یاد خدا یا ولیّ خدا که خریدار واقعی گوهر وجود توست، غافل مشو.
مولانا در این بیت به سالک هشدار می‌دهد که از فرورفتن در «جوال نفس» بپرهیزد. «جوال» یا کیسه‌ی نفس، استعاره‌ای است از دنیای محدود و خودمحورانه‌ی انسان که پر از خواسته‌ها، دانش محدود و تصورات شخصی است. غرق شدن در این دنیا، انسان را از حقیقت بزرگ‌تر و مشتریان واقعی‌اش باز می‌دارد.
«خریداران» در اینجا اشاره به خداوند، پیامبر یا اولیای الهی دارد که ارزش حقیقی گوهر روح انسان را می‌شناسند و بهای آن را می‌پردازند. وقتی انسان تنها به خود مشغول است، در واقع به این خریداران پشت کرده و ارزش خود را پایین آورده است. این بیت در ادامه‌ی بیت قبلی است که می‌گوید در راه معنویت، قناعت به داشته‌های نفسانی خواری می‌آورد و «طمع» یا اشتیاق به سوی حق، عزت است. بنابراین، رها کردن جوال نفس و روی آوردن به خریداران الهی، راه رسیدن به عزت حقیقی است.
- جوال
- کیسه‌ی بزرگ، گونی
- نفس
- خودِ فروتر و حیوانی انسان، منِ محدود و خودخواه
- چندین
- این‌قدر، این‌چنین زیاد
- خریداران
- در اینجا: استعاره از خدا و اولیای الهی که طالب و مشتری گوهر جان انسان هستند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.