읽기 권 2 신하들이 특별한 노예를 질투함 대구 1123

M2:1123 — ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیم / ورنه ما آن کور را بینا کنیم

ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیمورنه ما آن کور را بینا کنیم
✦ 이 베이트를 한국어로 렌더링

M2:1123

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 그의 녹음된 마스나비 강의에서

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 35 — [00:24:17] تفسیر «لا احب الآفلین» و نقش شمس در مثنوی

و بعد می‌گوید که:

اینجا هم از عشق شمس‌الدین سخنی بر زبان مولانا می‌رود و قصه خاتمه پیدا می‌کند. تا پایان دفتر ششم دیگه شمس‌الدین نامش البته بر زبان مولانا نمی‌آید و او تحمل می‌کند این رنج فراق رو. ولی همچنان که می‌دانید، وقتی مولانا مثنوی رو می‌سرود، غزل‌های دیوان شمس رو هم می‌سرود. این دو تا در دو زمان مختلف صورت نگرفته، همزمان بوده. در کوچه و بازار و مسجد و مدرسه غزل می‌سرود و می‌رقصید و سماع می‌کرد و یاران می‌نوشتند. اونجا هرچی دلش می‌خواست شمس تبریزی می‌گفت. که:

به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.