M3:4121 — اندر الهیکم بجو این را کنون / از پس کلا پس لو تعلمون

Dit beyt verwijst expliciet naar de Koran, met name naar soera At-Takathur (102). De genoemde termen zijn directe citaten uit deze soera: 'Al-Hakum' (الهیکم) uit het eerste vers, 'Kalla' (کلا) uit vers 3 en 4, en 'Law Ta'lamun' (لو تعلمون) uit vers 5. Rumi gebruikt deze verwijzing om zijn argument over de gradaties van kennis te onderbouwen: van ilm al-yaqin (zekere kennis) naar ayn al-yaqin (zekerheid door waarneming) en uiteindelijk naar haqq al-yaqin (absolute waarheid door ervaring).

In de context van het omringende verhaal, waarin de gast spreekt over de aard van geloof en zekerheid, dient deze verwijzing als een krachtige bevestiging van Rumi's mystieke epistemologie. De Koranische verzen spreken over de ijdelheid van aardse bezigheden en het belang van het hiernamaals, en waarschuwen dat men pas de waarheid zal kennen 'als men het wist met zekere kennis'. Rumi interpreteert dit als een oproep om verder te gaan dan louter intellectuele kennis en te streven naar een directe, onmiddellijke ervaring van de waarheid, die hij 'zien' noemt. Dit is de overgang van 'weten' naar 'zien', van concept naar realiteit, wat de kern vormt van de soefistische weg.