읽기› 권 3› 신앙심 깊은 자의 피난처와 고난 속에서의 참을성 없음을 끓는 냄비 속의 완두콩과 다른 곡물들의 불안과 동요에 비유하여 밖으로 뛰쳐나가려고 발버둥 치는 모습› 대구 4177
M3:4177 — ای نخود میجوش اندر ابتلا / تا نه هستی و نه خود ماند ترا
M3:4177
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
این بیت، سالک را تشویق میکند که سختیها و رنجهای راه سلوک را تحمل کند تا به مرحلهٔ فنای نفس و نیستیِ خودیّت برسد.
در این تمثیل، مولانا حال مؤمنی را که در برابر سختیها و بلاها بیصبری میکند، به نخودی تشبیه کرده که در دیگ آب جوش بالا و پایین میپرد و میخواهد فرار کند. بانوی خانه (نماد خداوند یا پیر راه) به نخود توضیح میدهد که این جوشیدن و پختن، عین لطف و تربیت است، نه کینه و دشمنی.
این بیت، خطاب مستقیم به «نخود» (نماد سالک) است و او را به پذیرش این رنج ظاهری دعوت میکند. «ابتلا» یا آزمون الهی، همان دیگ جوشانی است که «هستی» و «خودی» انسان را ذوب میکند. «هستی» در اینجا به معنای وجود مستقل و جدا از حق است و «خود» به معنای نفسانیت، منیت و غرور. هدف از این فرآیند دردناک، رسیدن به «فنا» است؛ یعنی مرحلهای که در آن، سالک از خودی خود تهی میشود تا هستی حقیقی و الهی در او تجلی یابد. همانطور که نخود پس از پخته شدن، دیگر یک «نخود» خام و سفت نیست، بلکه تبدیل به غذایی لطیف و جزئی از وجود انسان میشود، سالک نیز با تحمل سختیها، از وجود جزئی خود رها شده و به وجودی والاتر میپیوندد.
- ابتلا
- آزمایش، امتحان، رنج و سختی
- هستی
- در اینجا: وجود فردی و مستقل، خودبینی
- خود
- نفس، منیت، خویشتن
- ترا
- برای تو، از آنِ تو
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.