읽기› 권 4› 우자이르(그에게 평화가 있을지어다)의 자녀들이 아버지의 소식을 묻고, 아버지가 “그가 오고 있는 것을 보았다”고 말한 이야기. 어떤 이들은 그를 알아보자 정신을 잃었고, 어떤 이들은 알아보지 못하고 “그는 우리에게 좋은 소식을 전했는데, 왜 정신을 잃는가?”라고 말했다.› 대구 3295
M4:3295 — آنچنان که از عطسه و از خامیاز / این دهان گردد بناخواه تو باز
M4:3295
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
مولانا میگوید همانطور که عطسه و خمیازه باعث باز شدن غیرارادی دهان میشوند، مستی معنوی و شور الهی نیز او را بیاختیار وادار به سخن گفتن میکند.
این بیت در ادامه و برای تشریح بیت قبلی آمده است. مولانا پیشتر به فضیلت سکوت، بهویژه در برابر کسانی که آمادگی شنیدن حقایق را ندارند، اشاره کرده بود. اما بلافاصله میگوید که با وجود دانستن این نکته، «مستی» و شور و حالی که بر او عارض میشود، دهانش را برخلاف میلش به سخن باز میکند.
برای روشن کردن این حالت بیاختیاری، او از دو مثال بسیار ملموس و روزمره استفاده میکند: عطسه و خمیازه. همانطور که این دو فعل و انفعال طبیعی بدن، کاملاً غیرارادی هستند و دهان انسان را بدون خواست او باز میکنند، الهام و فیضان معنوی نیز چنان بر او غلبه میکند که نمیتواند از گفتن باز ایستد. این سخن گفتن، نه از روی تصمیم و اراده، بلکه نتیجهٔ سرریز شدن حالی درونی است که کنترل آن از دست شاعر خارج است. این تصویر، شعر مولانا را نه یک صنعتگری حسابشده، بلکه جوششی طبیعی و بیاختیار از یک منبع الهی معرفی میکند.
- خامیاز
- خمیازه
- بناخواه
- بیاختیار، برخلاف میل و اراده
- گردد ... باز
- باز میشود
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.