읽기› 권 5› 매일 마음에 떠오르는 생각들을 하루의 시작부터 집에 머무는 새로운 손님에 비유하고, 손님을 환대하는 덕목과 손님의 변덕을 견디는 것, 그리고 그가 집주인에게 군림하고 심술궂게 구는 것을 비유하다.› 대구 3701
M5:3701 — اصل دان آن را بگیرش در کنار / بازره دایم ز مرگ انتظار
M5:3701
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
فکر و حالی که در لحظه به تو روی میآورد را اصل بدان و با آغوش باز بپذیر تا از اضطراب و مرگِ ناشی از منتظر بودن برای چیزی دیگر در آینده، رهایی یابی.
در این بخش از مثنوی، مولانا افکار و احوال درونی را به مهمانانی تشبیه میکند که به خانهی دل ما وارد میشوند. او توصیه میکند که با هر «فکر مهمان»، هرچند ناخوشایند، با احترام و مهماننوازی برخورد کنیم، زیرا ممکن است حامل پیامی الهی باشد.
این بیت نتیجهگیری مستقیم ابیات پیشین است. مولانا میگوید اگر فکری را که اکنون به سراغت آمده، فرعی و بیاهمیت بدانی و همواره منتظر یک فکر یا حال «اصلی» و بهتر در آینده باشی، زندگیات به «انتظار» تبدیل میشود. این انتظار، خود نوعی زهر و مرگ تدریجی است، زیرا تو را از زندگی در لحظهی حال بازمیدارد و در حسرت و تعلیق دائمی نگه میدارد.
راه رهایی از این «مرگِ انتظار» این است که همان فکر یا حال کنونی را «اصل» بدانی و آن را کاملاً بپذیری و در آغوش بگیری. با پذیرش کامل «آنچه هست»، از رنجِ خواستنِ «آنچه نیست» آزاد میشوی. این پذیرش، کلید زندگی واقعی و رهایی از اضطراب آینده است.
- اصل دان
- اساسی و ریشهای بدان، اصل و حقیقت بشمار
- بگیرش در کنار
- آن را در آغوش بگیر، با جان و دل بپذیر
- بازره
- رها شو، نجات پیدا کن
- مرگ انتظار
- مرگ تدریجی و رنجی که از منتظر بودن ناشی میشود
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.