읽기› 권 5› ‘네 마리 새를 취하여 네게로 가까이 오게 하라’는 구절의 해석.› 대구 56
M5:56 — لاجرم نشتابد و ساکن بود / از فوات حظ خود آمن بود
M5:56
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
شخص باایمان، چون به عدالت الهی و تضمین روزیاش اطمینان دارد، برای به دست آوردن بهرههای دنیوی و معنوی عجله نمیکند و با آرامش و طمأنینه عمل میکند.
این بیت نتیجهٔ منطقی ابیات پیشین است که در آن، مولانا حال «مؤمن» را در برابر «یغماگر» (نماد انسان دنیادوست و عجول) توصیف میکند. یغماگر از ترس رقیبان و تمام شدن فرصت، با حرص و شتاب هر چیز خوب و بدی را جمع میکند. اما مؤمن، چون به عدالت خداوند (شاه) و نظام حکیمانهٔ هستی ایمان دارد، میداند که سهم و روزی مقدر او از بین نخواهد رفت و کسی نمیتواند آن را غصب کند.
این احساس امنیت درونی (آمن بودن)، شتاب و اضطراب را از او میگیرد و به جایش آرامش و وقار (ساکن بودن) مینشاند. او میداند که عجله، که در ابیات بعدی به «لرزاندن شیطان» (هزهٔ شیطان) نسبت داده میشود، ناشی از بیاعتمادی به پروردگار است. مؤمن با صبر و تأنی عمل میکند، زیرا یقین دارد که آنچه برای اوست، در بهترین زمان و به بهترین شکل به او خواهد رسید. این بیت، فضیلت «توکل» و «رضا» را در عمل نشان میدهد و آرامش را ثمرهٔ طبیعی ایمان راستین معرفی میکند.
- لاجرم
- بنابراین، ناگزیر، از این رو
- ساکن
- آرام، بیحرکت، با طمأنینه
- فوات
- از دست رفتن، تلف شدن، فوت شدن
- حظ
- سهم، بهره، نصیب
- آمن
- در امان، ایمن، آسودهخاطر
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.