읽기 권 6 술탄의 아들들이 “사람은 금지된 것에 탐욕스럽다”는 원칙에 따라, “우리는 우리의 종된 태도를 보였지만, 당신의 나쁜 성품은 종을 사는 법을 몰랐다”라고 말하며 아버지의 모든 유언과 조언을 무시하고 금지된 성으로 가서 재앙의 구덩이에 빠진 이야기. 그들의 질책하는 영혼이 그들에게 “경고자가 오지 않았는가?”라고 말하고, 그들은 울면서 후회하며 “우리가 들었거나 이해했다면 우리는 불타는 지옥의 동료가 되지 않았을 것이다”라고 말함 대구 3736

M6:3736 — این صور دارد ز بی‌صورت وجود / چیست پس بر موجد خویشش جحود

این صور دارد ز بی‌صورت وجودچیست پس بر موجد خویشش جحود
✦ 이 베이트를 한국어로 렌더링

M6:3736

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — 그의 녹음된 마스나비 강의에서

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: این صورت‌های عالم وجودشان را از ساحت بی‌صورت می‌گیرند؛ پس این انکار (جحود) آفریدگار خویش، به چه معناست؟ معنا: این بیت پرسش بنیادینی مطرح می‌کند: چگونه پدیده‌های مادی و ظاهری، وجودشان را از واقعیتی نامرئی و بی‌شکل (که همان خداوند یا اصل وجود است) می‌گیرند، اما سپس همان منبع اصلی خود را انکار می‌کنند؟

شرح

مولانا در اینجا به یکی از عمیق‌ترین معرفت‌های مثنوی اشاره می‌کند؛ معرفت نسبت میان صورت و بی‌صورت. این بیت، بی‌تردید، نقدی است کوبنده بر طبیعت‌گرایان، ماتریالیست‌ها، و هر آن کس که هستی را تنها در صورت‌های مادی و محسوس خلاصه می‌کند و از منبع بی‌صورت آن غافل می‌ماند. این گمراهی، همان «بت‌پرستی» مدرن است که انسان تنها یک صورت از وجود را می‌پرستد و فراموش می‌کند که دنیاهای ممکن دیگری هم می‌توانست آفریده شود.

من سال‌هاست بر این باورم که جهانِ باصورت از بی‌صورت بیرون آمده است. صورت‌ها در دو معنا بنده بی‌صورت‌اند: یکی اینکه مخلوق و برآمده از آن‌اند، و دیگر اینکه خادم و مقدمه برای رسیدن به آن‌اند. به عبارت دیگر، صورت از بی‌صورتی برمی‌آید و باز به سوی بی‌صورت بازمی‌گردد، همانند «إنا لله و إنا إلیه راجعون». فکر آدمی که بی‌صورت است، آثار و اعمالی باصورت بر زمین می‌آفریند؛ شراب‌نوشیِ باصورت، بی‌خودی و بی‌هوشیِ بی‌صورت را به دنبال دارد؛ نان و نمکِ باصورت، قوتِ بی‌صورت می‌بخشد؛ شمشیر و سپرِ باصورت، ظفرِ بی‌صورت را به ارمغان می‌آورد؛ و مدرسه و تعلیقِ باصورت، به داناییِ بی‌صورت منجر می‌شود. این‌ها همه مثال‌هایی هستند که نشان می‌دهند چگونه صورت‌ها در خدمت بی‌صورت‌اند.

از این روست که مولانا می‌پرسد، چگونه این صورت‌ها که این چنین به بی‌صورت وابسته و رهین منت‌اند، می‌توانند «صاحب نعمت» خود را انکار کنند؟ انکار وجود مبدأ بی‌صورت، در واقع «جحود» بر موجد خویشتن است. هستی بی‌صورت، آن روان مطلق هگلی، به تعبیر من، اصناف صورت‌ها می‌پذیرد. این طبیعتِ مشهود تنها یک صورت ممکن از صور بی‌نهایت است، و تنها یک جامه از جامه‌هایی است که وجود مطلق بر تن کرده است.

نکته ظریف‌تر آن است که مولانا می‌گوید، حتی همین انکار بی‌صورت هم خود از جانب همان بی‌صورت ظهور پیدا می‌کند. گویی «لا یمکن الفرار من حکومتک». مؤمنان به اقرار او مستند و کافران به انکار او. همه این نقش‌ها را خداوند در پرده می‌زند و کفر و ایمان، هر دو، «دست‌باف حضرت‌اند و آن او». این نشان‌دهنده احاطه مطلق فاعل بی‌صورت است که هیچ چیزی بیرون از دایره اراده و خلقت او نیست.

به تعبیر او، «این جهان یک فکرت است از عقل کل». این دنیا مانند بنایی است که از اندیشه معمار خود شکل گرفته است. در ذهن معمار، خشت و سنگ و چوب نیست، فقط فکر است. سپس این فکر تجسم خارجی پیدا می‌کند. فاعل مطلق بی‌صورت است و صورت‌ها در دست او به منزله ابزارند. این جهان صورتی است که خدا به خود داده است، ماسکی است که بر بی‌صورت خویش زده است و ما او را با صورت می‌بینیم.

ما در این عالم ناچاریم که بی‌صورت را در صورت‌ها ببینیم. حق نداریم، و قدرت هم نداریم که این صورت‌ها را کنار بزنیم و بی‌صورت را به تنهایی ادراک کنیم، به ویژه وقتی به مبدأالمبادی می‌رسیم که به مقام «لا اسم و لا رسم» است. ما در این جهان مانند ماهیانی در دریای بی‌صورتیم که از آب خویش غافلند. نباید «مستِ» این «قدح‌های صور» شویم و «بت‌تراش و بت‌پرست» گردیم، بلکه باید از ورای این صورت‌ها به سرچشمه بی‌صورت پی ببریم.

نکات کلیدی

  • منشأ تمام صورت‌های مادی، ساحت بی‌صورت الهی است.
  • انکار مبدأ بی‌صورت (خداوند) توسط صورت‌ها، نوعی جحود و ناسپاسی است.
  • مادی‌گرایی و طبیعت‌گرایی، پرستش یک «صورت» واحد است و غفلت از بی‌صورت.
  • حتی فعل انکار نیز خود از دایره احاطه مطلق بی‌صورت خارج نیست.
  • جهان، تجسم خارجی اندیشه و عقل کل الهی است.
  • انسان در این عالم ناچار است بی‌صورت را در صورت‌ها بیابد، اما نباید صورت را با اصل اشتباه بگیرد.

Sources: d6-s83 · 33:26:00 d6-s83 · 40:34:00 d6-s83 · 47:07:00 d6-s83 · 55:22:00

به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.