읽기› 권 6› 인생을 낭비하고 죽음의 문턱에서 회개하고 용서를 구하는 어리석은 자를 비유하다. 마치 매년 아슈라 기간 동안 안티오키아 문 앞에서 알레포의 시아파 사람들이 애도 행사를 열자, 여행에서 돌아온 낯선 시인이 "이 소동은 무슨 애도입니까?"라고 묻는 것처럼.› 대구 779
M6:779 — ناله و نوحه کنند اندر بکا / شیعه عاشورا برای کربلا
M6:779
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
این بیت صحنهٔ عزاداری شیعیان حلب در روز عاشورا را توصیف میکند که برای مصیبت کربلا با گریه و شیون، ناله و سوگواری میکنند.
این بیت بخشی از مقدمهٔ داستانی طولانی است که در آن مولانا قصد دارد غفلت انسان را نقد کند. او صحنهای را ترسیم میکند: در شهر حلب، شیعیان هر سال در روز عاشورا برای شهادت امام حسین و یارانش در کربلا جمع میشوند و با شور و حرارت به عزاداری، گریه و نوحهخوانی میپردازند. این بیت به سادگی این عمل را توصیف میکند و زمینه را برای ورود یک شاعر غریبه به داستان فراهم میآورد. این شاعر که از ماجرا بیخبر است، با دیدن این غوغای عظیم، گمان میکند که شخص مهمی به تازگی در شهر از دنیا رفته و نمیداند که این سوگواری برای رویدادی است که قرنها پیش اتفاق افتاده است. مولانا از این تأخیر و «سوگواری برای گذشته» به عنوان نمادی برای نقد کسانی استفاده میکند که عمر خود را به غفلت میگذرانند و تنها در لحظهٔ مرگ به فکر توبه و جبران میافتند؛ یعنی برای «خودِ» از دست رفتهشان سوگواری میکنند، در حالی که دیگر خیلی دیر شده است.
- بکا
- گریه، گریستن
- اندر
- در، داخلِ
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.