디완에 샴스› 가잘 1452› 베이트 2 ← 이전 · 다음 →
디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۱۴۵۲
- آن ساقی بایستم چون دید که سرمستم بگرفت سر دستم بوسید رخ زردم
G1452:2
당신의 언어
아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:
ai-draft · gemini-2.5-pro
이 베이트에 대한 해설
아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:
가잘 전체 ↗
- 1 ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم·برگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردم
- 2 آن ساقی بایستم چون دید که سرمستم·بگرفت سر دستم بوسید رخ زردم
- 3 گفتم که تو سلطانی جانی و دو صد جانی·تو خود نمکستانی شوری دگر آوردم
- 4 از جام می خالص پرعربده شد مجلس·از عربده کی ترسم من عربده پروردم
- 5 بیاو نکنم عشرت گر تشنه و مخمورم·جفت نظرش باشم گر جفتم وگر فردم
- 6 من شاخ ترم اما بیباد کجا رقصم·من سایه آن سروم بیسرو کجا گردم
- 7 نور دل ابر آمد آن ماه اگر ابرم·شاه همه مردان است آن شاه اگر مردم
- 8 می رفت شه شیرین گفتم نفسی بنشین·ای مستی هر جزوم ای داروی هر دردم
- 9 خورشید حمل که بود؟ ای گرمی تو بیحد·ای محو شده در تو هم گرمم و هم سردم
- 10 در کاس تو افتادم کز باده تو شادم·در طاس تو افتادم چون مهره آن نردم
- 11 ساکن شوم از گفتن گر اوم نشوراند·زیرا که سوار است او من در قدمش گردم
ganjoor: sh1452 · public domain