디완에 샴스 가잘 1452 베이트 2 ← 이전 · 다음 →

디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۱۴۵۲

  1. آن ساقی بایستم چون دید که سرمستم بگرفت سر دستم بوسید رخ زردم

G1452:2

당신의 언어

아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:

이 베이트에 대한 해설

아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:

가잘 전체 ↗

  1. 1 ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم·برگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردم
  2. 2 آن ساقی بایستم چون دید که سرمستم·بگرفت سر دستم بوسید رخ زردم
  3. 3 گفتم که تو سلطانی جانی و دو صد جانی·تو خود نمکستانی شوری دگر آوردم
  4. 4 از جام می خالص پرعربده شد مجلس·از عربده کی ترسم من عربده پروردم
  5. 5 بی‌او نکنم عشرت گر تشنه و مخمورم·جفت نظرش باشم گر جفتم وگر فردم
  6. 6 من شاخ ترم اما بی‌باد کجا رقصم·من سایه آن سروم بی‌سرو کجا گردم
  7. 7 نور دل ابر آمد آن ماه اگر ابرم·شاه همه مردان است آن شاه اگر مردم
  8. 8 می رفت شه شیرین گفتم نفسی بنشین·ای مستی هر جزوم ای داروی هر دردم
  9. 9 خورشید حمل که بود؟ ای گرمی تو بی‌حد·ای محو شده در تو هم گرمم و هم سردم
  10. 10 در کاس تو افتادم کز باده تو شادم·در طاس تو افتادم چون مهره آن نردم
  11. 11 ساکن شوم از گفتن گر اوم نشوراند·زیرا که سوار است او من در قدمش گردم

ganjoor: sh1452 · public domain