디완에 샴스› 가잘 1688› 베이트 8 ← 이전

디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۱۶۸۸

  1. تبریز شمس دین را گفتم تنا کی باشی تن گفت خاک و جان گفت سرگشته همچو بادم

G1688:8

당신의 언어

아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:

이 베이트에 대한 해설

아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:

가잘 전체 ↗

  1. 1 رفتم ز دست خود من در بیخودی فتادم·در بیخودی مطلق با خود چه نیک شادم
  2. 2 چشمم بدوخت دلبر تا غیر او نبینم·تا چشم‌ها به ناگه در روی او گشادم
  3. 3 با من به جنگ شد جان گفتا مرا مرنجان·گفتم طلاق بستان گفتا بده بدادم
  4. 4 مادر چو داغ عشقت می دید در رخ من·نافم بر آن برید او آن دم که من بزادم
  5. 5 گر بر فلک روانم ور لوح غیب خوانم·ای تو صلاح جانم بی‌تو چه در فسادم
  6. 6 ای پرده برفکنده تا مرده گشته زنده·وز نور رویت آمد عهد الست یادم
  7. 7 از عشق شاه پریان چون یاوه گشتم ای جان·از خویش و خلق پنهان گویی پری نژادم
  8. 8 تبریز شمس دین را گفتم تنا کی باشی·تن گفت خاک و جان گفت سرگشته همچو بادم

ganjoor: sh1688 · public domain