디완에 샴스 · G197 · 9 시구
غزل شمارهٔ ۱۹۷
베이트를 열어 번역, 해설, 어려운 단어가 담긴 자체 페이지를 확인하세요.
- G197:1 ای بنده بازگرد به درگاه ما بیابشنو ز آسمانها حی علی الصلا
- G197:2 درهای گلستان ز پی تو گشادهایمدر خارزار چند دوی ای برهنه پا
- G197:3 جان را من آفریدم و دردیش دادهامآن کس که درد داده همو سازدش دوا
- G197:4 قدی چو سرو خواهی در باغ عشق روکاین چرخ کوژپشت کند قد تو دوتا
- G197:5 باغی که برگ و شاخش گویا و زندهاندباغی که جان ندارد آن نیست جان فزا
- G197:6 ای زنده زاده چونی از گند مردگانخود تاسه می نگیرد از این مردگان تو را
- G197:7 هر دو جهان پر است ز حی حیات بخشبا جان پنج روزه قناعت مکن ز ما
- G197:8 جانها شمار ذره معلق همیزنندهر یک چو آفتاب در افلاک کبریا
- G197:9 ایشان چو ما ز اول خفاش بودهاندخفاش شمس گشت از آن بخشش و عطا
ganjoor: sh197 · public domain