디완에 샴스› 가잘 314› 베이트 2 ← 이전 · 다음 →

디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۳۱۴

  1. ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیم تو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب

G314:2

당신의 언어

아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:

이 베이트에 대한 해설

아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:

가잘 전체 ↗

  1. 1 تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب·برو که عشق و غم او نصیب ماست بخسب
  2. 2 ز آفتاب غم یار ذره ذره شدیم·تو را که این هوس اندر جگر نخاست بخسب
  3. 3 به جست و جوی وصالش چو آب می‌پویم·تو را که غصه آن نیست کو کجاست بخسب
  4. 4 طریق عشق ز هفتاد و دو برون باشد·چو عشق و مذهب تو خدعه و ریاست بخسب
  5. 5 صباح ماست صبوحش عشای ما عشوه ش·تو را که رغبت لوت و غم عشاست بخسب
  6. 6 ز کیمیاطلبی ما چو مس گدازانیم·تو را که بستر و همخوابه کیمیاست بخسب
  7. 7 چو مست هر طرفی می‌فتی و می‌خیزی·که شب گذشت کنون نوبت دعاست بخسب
  8. 8 قضا چو خواب مرا بست ای جوان تو برو·که خواب فوت شدت خواب را قضاست بخسب
  9. 9 به دست عشق درافتاده‌ایم تا چه کند·چو تو به دست خودی رو به دست راست بخسب
  10. 10 منم که خون خورم ای جان توی که لوت خوری·چو لوت را به یقین خواب اقتضاست بخسب
  11. 11 من از دماغ بریدم امید و از سر نیز·تو را دماغ تر و تازه مرتجاست بخسب
  12. 12 لباس حرف دریدم سخن رها کردم·تو که برهنه نه‌ای مر تو را قباست بخسب

ganjoor: sh314 · public domain