디완에 샴스› 가잘 476› 베이트 8 ← 이전

디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۴۷۶

  1. قفا بداد و سفر کرد شمس تبریزی بگو مرا تو که خورشید را چه رو و قفاست

G476:8

당신의 언어

아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:

이 베이트에 대한 해설

아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:

가잘 전체 ↗

  1. 1 بخند بر همه عالم که جای خنده تو راست·که بندهٔ قد و ابروی تست هر کژ و راست
  2. 2 فتد به پای تو دولت نهد به پیش تو سر·که آدمی و پری در ره تو بی‌سر و پاست
  3. 3 پریر جان من از عشق سوی گلشن رفت·تو را ندید به گلشن دمی نشست و نخاست
  4. 4 برون دوید ز گلشن چو آب سجده کنان·که جویبار سعادت که اصل جاست کجاست
  5. 5 چو اهل دل ز دلم قصه تو بشنیدند·ز جمله نعره برآمد که مست دلبر ماست
  6. 6 پس آدمی و پری جمع گشت بر من و گفت·بده ز شرق نشان‌ها که این دمت چو صباست
  7. 7 جفات نیز شکروار چاشنی دارد·زهی جفا که در او صد هزار گنج وفاست
  8. 8 قفا بداد و سفر کرد شمس تبریزی·بگو مرا تو که خورشید را چه رو و قفاست

ganjoor: sh476 · public domain