بخش ۱۲۶ - بیان آنک هر کس را نرسد مثل آوردن خاصه در کار الهی
누구에게나 비유를 드는 것이 합당하지 않다는 진술, 특히 신성한 문제에 있어서는 더욱 그러하다
- M3:2785 کی رسدتان این مثلها ساختنسوی آن درگاه پاک انداختن
- M3:2786 آن مثل آوردن آن حضرتستکه بعلم سر و جهر او آیتست
- M3:2787 تو چه دانی سر چیزی تا تو کلیا به زلفی یا به رخ آری مثل
- M3:2788 موسیی آن را عصا دید و نبوداژدها بد سر او لب میگشود
- M3:2789 چون چنان شاهی نداند سر چوبتو چه دانی سر این دام و حبوب
- M3:2790 چون غلط شد چشم موسی در مثلچون کند موشی فضولی مدخل
- M3:2791 آن مثالت را چو اژدرها کندتا به پاسخ جزو جزوت بر کند
- M3:2792 این مثال آورد ابلیس لعینتا که شد ملعون حق تا یوم دین
- M3:2793 این مثال آورد قارون از لجاجتا فرو شد در زمین با تخت و تاج
- M3:2794 این مثالت را چو زاغ و بوم دانکه ازیشان پست شد صد خاندان