읽기 권 4 장 124 ← 이전 · 다음 →

بخش ۱۲۴ - بیان آنک مجموع عالم صورت عقل کل است چون با عقل کل به‌کژ‌روی جفا کردی صورت عالم ترا غم فزاید اغلب احوال چنانک دل با پدر بد کردی صورت پدر غم فزاید ترا و نتوانی رویش را دیدن اگر چه پیش از آن نور دیده بوده باشد و راحت جان

온 세상의 모습은 보편적 이성의 그림자와 같다는 설명. 만약 당신이 보편적 이성에 잘못을 저지르면, 세상의 모습은 당신에게 슬픔을 더할 것이다. 대체로 아버지를 배신한 자식에게 아버지의 모습이 슬픔을 더하여, 이전에는 눈의 빛이요 영혼의 위로였을지라도 아버지를 볼 수 없게 되는 것과 같다.

  1. M4:3255 کل عالم صورت عقل کل استکوست بابای هر آنکه اهل قل است
  2. M4:3256 چون کسی با عقل کل کفران فزودصورت کل پیش او هم سگ نمود
  3. M4:3257 صلح کن با این پدر‌، عاقی بِهِلتا که فرش‌ِ زر نماید آب و گل
  4. M4:3258 پس قیامت نقد حال تو بوَدپیش تو چرخ و زمین مبدل شود
  5. M4:3259 من که صلحم دایما با این پدراین جهان چون جنتستم در نظر
  6. M4:3260 هر زمان نو صورتی و نو جمالتا ز نو دیدن فرو میرد ملال
  7. M4:3261 من همی‌بینم جهان را پر نعیمآبها از چشمه‌ها جوشان مقیم
  8. M4:3262 بانگ آبش می‌رسد در گوش منمست می‌گردد ضمیر و هوش من
  9. M4:3263 شاخه‌ها رقصان شده چون تایبانبرگ‌ها کف‌زن مثال مطربان
  10. M4:3264 برق آیینه‌ست لامع از نمدگر نماید آینه تا چون بوَد‌!
  11. M4:3265 از هزاران می‌نگویم من یکیز آنکه آکنده‌ست هر گوش از شکی
  12. M4:3266 پیش وهم این گفت مژده دادن استعقل گوید مژده چه نقد من است