읽기 권 5 장 24 ← 이전 · 다음 →

بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده

자신을 좋게 보는 것만큼 치명적인 시선은 없다는 설명. 다만, 그의 눈이 하나님의 빛으로 변화되어 “그로 인해 듣고 그로 인해 보는” 상태가 되고, 그 자신이 자신 아닌 것이 되었을 경우에는 제외한다.

  1. M5:497 پر طاوست مبین و پای بینتا که سؤ العین نگشاید کمین
  2. M5:498 که بلغزد کوه از چشم بدانیزلقونک از نبی بر خوان بدان
  3. M5:499 احمد چون کوه لغزید از نظردر میان راه بی‌گل بی‌مطر
  4. M5:500 در عجب درماند کین لغزش ز چیستمن نپندارم که این حالت تهیست
  5. M5:501 تا بیامد آیت و آگاه کردکان ز چشم بد رسیدت وز نبرد
  6. M5:502 گر بدی غیر تو در دم لا شدیصید چشم و سخرهٔ افنا شدی
  7. M5:503 لیک آمد عصمتی دامن‌کشانوین که لغزیدی بد از بهر نشان
  8. M5:504 عبرتی گیر اندر آن که کن نگاهبرگ خود عرضه مکن ای کم ز کاه