읽기 권 5 장 66 ← 이전 · 다음 →

بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

유누스(Yunus) 부족 이야기는 간청과 애원이 하늘의 재앙을 물리치는 증거이자 논증이다. 알라께서는 전능하신 행위자이시므로, 그 앞에서 간청과 숭배는 유익하다. 반면 철학자들은 행위자는 본성과 원인에 의해 작용하며 전능하지 않으므로 간청이 본성을 바꾸지 못한다고 말한다.

  1. M5:1607 قوم یونس را چو پیدا شد بلاابر پر آتش جدا شد از سما
  2. M5:1608 برق می‌انداخت می‌سوزید سنگابر می‌غرید رخ می‌ریخت رنگ
  3. M5:1609 جملگان بر بامها بودند شبکه پدید آمد ز بالا آن کرب
  4. M5:1610 جملگان از بامها زیر آمدندسر برهنه جانب صحرا شدند
  5. M5:1611 مادران بچگان برون انداختندتا همه ناله و نفیر افراختند
  6. M5:1612 از نماز شام تا وقت سحرخاک می‌کردند بر سر آن نفر
  7. M5:1613 جملگی آوازها بگرفته شدرحم آمد بر سر آن قوم لد
  8. M5:1614 بعد نومیدی و آه ناشکفتاندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت
  9. M5:1615 قصهٔ یونس درازست و عریضوقت خاکست و حدیث مستفیض
  10. M5:1616 چون تضرع را بر حق قدرهاستوآن بها که آنجاست زاری را کجاست
  11. M5:1617 هین امید اکنون میان را چست بندخیز ای گرینده و دایم بخند
  12. M5:1618 که برابر می‌نهد شاه مجیداشک را در فضل با خون شهید