Divan-e Shams› Ghazel 219 ← vorige · volgende →
Divan-e Shams · G219 · 12 verzen
غزل شمارهٔ ۲۱۹
Open een couplet voor zijn eigen pagina — weergave, toelichting, moeilijke woorden.
- G219:1 چو اندرآید یارم چه خوش بود به خداچو گیرد او به کنارم چه خوش بود به خدا
- G219:2 چو شیر پنجه نهد بر شکستهآهوی خویشکه: ای عزیز شکارم، چه خوش بود به خدا
- G219:3 گریزپای رهش را کشانکشان ببرندبر آسمان چهارم چه خوش بود به خدا
- G219:4 بدان دو نرگس مستش عظیم مخمورمچو بشکنند خمارم چه خوش بود به خدا
- G219:5 چو جانِ زارِ بلادیده با خدا گویدکه: جز تو هیچ ندارم، چه خوش بود به خدا
- G219:6 جوابش آید از آن سو که من تو را پس از اینبه هیچکس نگذارم چه خوش بود به خدا
- G219:7 شب وصال بیاید شبم چو روز شودکه روز و شب نشمارم چه خوش بود به خدا
- G219:8 چو گل شکفته شوم در وصال گلرخ خویشرسد نسیم بهارم چه خوش بود به خدا
- G219:9 بیابم آن شکرستان بینهایت راکه برد صبر و قرارم چه خوش بود به خدا
- G219:10 امانتی که به نُه چرخ درنمیگنجدبه مستحق بسپارم چه خوش بود به خدا
- G219:11 خراب و مست شوم در کمال بیخویشینه بدروم نه بکارم چه خوش بود به خدا
- G219:12 به گفت هیچ نیایم چو پُر بود دهنمسر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا
ganjoor: sh219 · public domain